โรคลืม โรคจำอะไรบางอย่างไม่ได้ หรืออัลไซเมอร์ที่รู้จักกันนี้ ไม่มีใครปรารถนาหรืออยากจะเป็น เพราะการเป็นคนลืมนั้นเป็นการสูญเสียศักยภาพทางสมองไป ส่วนมากโรคนี้จะเกิดขึ้นกับผู้สูงอายุ แต่ก็มีหลายคนหลายชีวิตหลงลืมอะไรบางอย่างไปในชีวิต ช่วงที่ชีวิตกำลังเดินทางประกอบอาชีพการงานเลี้ยงชีพ คนในโลกนี้ไม่เลือกชาติชั้นวรรณะต่างก็สู้ชีวิตกันทั้งนั้นโดยมีคำตอบที่ตายตัวว่า เพื่อความอยู่รอด รอดจากความลำบากนานาประการที่วิ่งเข้ามาในชีวิต
อย่าลืมว่า กว่าจะมีวันนี้ได้ กว่าจะถึงวันนี้ได้ เราผ่านอะไรมาบ้าง
วันนี้เราถูกด่า จงนึกถึงคำด่าที่เราโดนมาแล้วนับร้อยครั้งและหนักกว่านี้
เรามีความสุขในวันนี้จงนึกถึง ทุกข์ที่เราฝ่าฟันผ่านมาได้
เวลามีความทุกข์ อย่าลืมว่าเราเคยมีสุข
เวลาถูกนินทาอย่าลืมว่าเราเคยนินทาเขามาก่อน
เวลาถูกสรรเสริญอย่าลืมว่าสักวันหนึ่งเขาจะเหยียบย่ำเราก็ได้
เวลามีคนรัก อย่าลืมตระหนักไตร่ตรองด้วยว่า คนชังก็มี
เวลาโดดเด่น อย่าลืมว่าสักวันหนึ่งจะดับ
เวลาสมหวัง อย่าลืมว่าสักวันจะผิดหวัง
เวลาโดดเดี่ยว อย่าลืมว่า มันคือเวลาที่จะเรียนรู้ตัวเองเพิ่มขึ้น
เวลาต้องการอยากให้คนอื่นเข้าใจตัวเอง อย่าลืมเข้าใจคนอื่นบ้าง
เวลาอยากให้คนอื่นเป็นมิตรไมตรีด้วย อย่าลืมเป็นมิตรกับเขาด้วย
เวลามีปัญหาอย่าลืมว่าเราเคยแก้ปัญหาและแก้ไขปัญหานั้นได้
เวลารู้สึกท้อเหนื่อยล้า อย่าลืมว่าเราไม่ได้อยู่เพื่อวันนี้วันเดียว
เราไม่ได้อยู่เพื่อคนคนเดียว และไม่ได้มีเราเท่านั้นที่ท้อเหนื่อยล้า
คนอื่นอาจจะหนักว่าเราหลายร้อยเท่า
เวลาเราจน อย่าลืมว่า คนจนกว่าเรายังมี
เวลาร่ำรวยอย่าลืมว่า เราเคยจน เราเคยอดออมมาเราถึงรวยได้ หากเราไม่ประหยัดไม่รู้จักใช้สักวันหนึ่งเราอาจจะจนก็เป็นได้
เวลายิ่งใหญ่ อย่าลืมว่าเราเคยเล็กและต่ำต้อยมาก่อน
เวลาล้ม อย่าลืมว่าก่อนจะลุกต้องผ่านการล้มมาก่อนเมื่อล้มได้ก็ลุกได้
เวลาร้องไห้ อย่าลืมถามตัวเองร้องทำไม เพื่ออะไร ชีวิตไม่ได้อยู่เพื่อน้ำตา
เวลาเสียใจ อย่าลืมว่าที่ผ่านมา เคยดีใจ
เวลาเจ็บไข้ได้ป่วย อย่าลืมว่าร่างกายมันสามารถที่จะเจ็บป่วยได้ตามสภาพของมันเวลาเกิดมีปัญหาอะไรก็แล้วแต่อย่าลืมว่า ทุกอย่างมันเกิดขึ้นได้เสมอ มันเป็นปกติธรรมดาของมัน มันเป็นอย่างนั้น มันคือโลกธรรม มันคืออนิจจัง มันไม่แน่นอน
มันเป็นอย่างนี้หละชีวิต จงเรียนรู้สิ่งที่มันเป็น สิ่งที่กำลังเกิดขึ้น สิ่งที่กำลังเปลี่ยนแปลง ด้วยจิตที่รู้ได้เข้าใจได้กับสุขและทุกข์ที่ผลัดเปลี่ยนเวียนวนมาเยี่ยมเรา หากทำได้อย่างนี้ ชีวิตนี้ก็มีสุขแล้วไม่ต้องไปวิ่งหาที่ไหนอีก
